Bir gün güneş hiç doğmamak üzere battığında, Mavi Masal Ülkesi yağmalandı ve yok oldu. İhanet denen bitimsiz karanlık, masalcı Almôra’nın diyarına da girmişti artık. Çocukların şarkıları sustu önce. Rüzgâr öfkelendi ve silueti fırtınaya dönüştü. Yağmur küstü ve yağmadı bir daha… Mavi Masal Ülkesi kendisine yenilmişti ve zamanın kapıları açılmıştı artık.
… Almôra ülkesini terk etmek zorundaydı. Zamanın kapılarından geçti. (Soner Canözer)

Kırılan bir onur
Ve bir kalp dolusu nefret
Kayıp ada için son dua

Ağlayan gölgeler
Bir krallığı yok ettiler
Yitik ada için son dua

Cyrano de Bergerac, 1897′de yazılmış Fransız bir sahne oyunu. Türkçesini Lise yıllarımda bir ödev için okumuştum. Oscar’lı film, radyo, televizyon, opera ve bale adaptasyonları da var. Eserde, Cyrano de Bergerac adlı çok uzun burunlu bir silahşör konu ediliyor.

Sonsuzlukta dövüşmek vardı
Sonsuz aşk ve sonsuz nefret
Sonsuzlukta çığlıklar vardı
Sonsuz ışık ve ışığın savaşı vardı
Sadece kahramanlar için

Özgürlük için can attığın zaman
Zaman bir şeytana dönüşür o an
Şimdi güçlü olmayı öğrenmelisin
Sabırlı ol yeter

Kader ruhunu çağırdığında
Gecenin elleri kucaklar yüreğini
Acı çekmekten yorgun düşmüş kalbini

Yerli senfonik rock grubu Almôra’nın ilk albümünün hem açılış hem de kapanış şarkısı.

Gözlerini kapat, zamanı dinle
Hayat kafiyesini yeniden tanımlar daima
Kulağına fısıldıyorum kaderini
Ve değişimin gizemini…