Cadılar Vadisi’nin biraz güneyinde
Rüzgar esmez dedikleri bir yerde
Ve sadece fısıltıyla konuşurlar ismini

Bir kadın var derler karanlığı besleyen
Kendi elini yiyip bitiren
Hüzünlü bir çığlıkla seni bulacak
Ve olduğun yerde donduracak

Dünyayı yok edenler bizden başkası değil. Peki ya çocuklarımız?..

Sisli bir sabahta, zamanın kenarında
Doğan güneşi kaybettik, son işaretimiz
Sisli sabah ölmeye yüz tutarken
Yıldızlara erişir, gökyüzünü kör ederiz biz

Uçmayı öğrenmeden önce gökyüzünde süzüldük biz
Hiç bitmeyeceğini düşünmüştük
Yeryüzünün üstünde kayardık koşmayı öğrenmeden önce. Koş!
Şimdi dünyamız çözülmüş gibi görünüyor

Sevdiğiniz insan bir dilek kuyusuna para atarak bir şeyleri değiştirebileceğine inanabilir. Peki ya siz bir dilek kuyusu olsaydınız?..

Bana bir para at, ben de sana bir rüya yaratayım
Hayatın her zaman göründüğü gibi olmadığını göreceksin
Sonra bir gökkuşağı düşün ve ben de gerçekleştireyim
Çevir beni, bitmeyen bir kuyuyum ben

Sana bir yıldız vereceğim,
böylece nerede olduğunu bileceksin
Senin dilek kuyun olabileceğimi bilmiyor musun?
Senin dilek kuyun