Dönüş yok bu bitmek bilmeyen yolumdan
Yılankavi ve kapkara uzanıyor gözlerimin önünde
Cehenneme götürecek ve geri getirecek beni bir kez daha
Bir göze girip bir gözden düşerken, bir tek bu var beni bekleyen

Işıkları sönen bahçelerde yürüyorum
Derin ve gece gibi karanlık tüm nehirleri geçiyorum
Zaman neden yanımızdan geçip gitmiş, bir öğrenebilsem

Hatırlar mısın o eski güzel 1980’leri?
Hiçbir şeyin şimdiki gibi karmaşık olmadığı günleri?
O zamana dönebilsem keşke
Ve her şey eskisi gibi olabilse

Ay’a bir biletim var
Yakında gideceğim buralardan
Evet, Ay’a bir biletim var
Ama gözlerinde görmek isterdim güneşin doğuşunu

Keşke çok önceden doğmuş olsaydım
Kardeşim beni köşeye kıstıramazdı
Kardeşlerimin en şanslısıyım ben
Güneşin olmadığı bu yerde canlı kaldım

Dört yaşımda kondum buraya
Elli tuhaf yıl geçen bir kapının arkasında
Bir gün daha ve kral ben olacağım
İnsanlar buna inanacak, her şeye inanacaklar

Davul tekniğine standart davul kitleri dayanamadığı için paslanmaz çelikten üretilen Kıyamet Davulları adlı özel davul kitiyle yıllarca Manowar‘da dinleme şansını bulduğumuz Scott Colombus‘u 4 Nisan’da kaybettik. Metal Kardeşleri olarak kendisini sevgiyle anacağız.

Evrenin güçleri bir evlat doğurdular.
Ateş, su, toprak ve havayla vaftiz edildi.
Karanlıklar içinden yükseldi zaferle,
Işığın saltanatını yükseltmek için.
Ve o artık tek başına, sonsuza dek,
Kralların Kralı olarak bilinecektir.

Tüm zamanların en iyi rock şarkılarından biri olarak kabul edilen ve 1966′da yayımlandığnda pek çok ülkede bir numaraya oturan “Paint It, Black”, adeta bir adamın hayata gözlerini yuman sevgilisinin ardından yaktığı rock ağıdı.

Kırmızı bir kapı görüyorum ve siyaha boyanmasını istiyorum
Renkler olmasın artık, hepsinin siyaha dönüşmesini diliyorum
Yanımdan geçip giden kızları görüyorum yazlık kıyafetleriyle
Başımı çevirmek zorundayım karanlığım gidene dek

Bir araba konvoyu görüyorum ki hepsi siyaha boyanmış
Çiçeklerle ve aşkımla gidiyorlar tekrar dönmemek üzere
İnsanlar görüyorum başlarını çeviren ve hızla uzağa bakan
Yeni doğmuş bir bebek gibi her gün olan

İlk olarak Adrian Smith tarafından “On the Wings of Eagles” adıyla bir balad olarak yazılan şarkı, ardından “Can I Play With Madness” adını alarak bir heavy metal parçasına dönüşüyor. İhtiyar bir kâhinin kristal küresinden geleceği öğrenmek isteyen bir genci konu alan şarkının klibi de hayli ilginç.

Bana bir his ver ki merak edeyim
Merak edeyim özgür olup olmadığımı
Bana bir merak hissi ver ki
Kendim olabileceğimi bileyim
Bana güç ver ki başımı dik tutabileyim
Ve yüzlerine geri tüküreyim
Bu kapıyı açmak için anahtara ihtiyacım kalmasın
Duvarları yıkayım
Bu boktan yerden kurtulayım

İrlanda’nın en başarılı söz yazarlarından Jimmy MacCarthy tarafından yazılan Ride On, 1984′te yine İrlanda’nın en büyük müzisyenlerinden Christy Moore’un albümünün çıkış şarkısı oluyor ve kısa sürede hite dönüşüyor. İlerleyen yıllarda pek çok grup ve şarkıcı tarafından yeniden yorumlanan Ride On’un gerçekte neyi anlattığıysa yıllar boyunca tartışma konusu olarak kalıyor. Yıllar sonra, MacCarthy, yazdığı kitapta şarkıyı şöyle açıklıyor: “Bu, saf bir ayrılık şarkısı. Âşıkların ayrılışı, göçmenlerin yurdundan ve dostlarından ayrılışı, hastalık veya kaza sebebiyle sevdiğimiz birinin aramızdan ayrılışı.”

Doğru, en güzel atı sürüyorsun
Şimdiye dek gördüğüm
On altı el, 1-2 inçlik bir dev *
Gözleri vahşi ve yeşil
Ve öyle güzel sürüyorsun ki atı
Ellerin ışıldıyor ona dokundukça
Ama asla seninle gelemezdim
Ne kadar istesem de

Yine yolunu kaybetmişsin
Hep kolay lokmaydın zaten
Ve pencerenin camından
Bir kez daha eve dönüşünü izledim

Ben sana “merhaba” derdim
Sen de benden özür dilerdin
Ve seni her zaman yeniden kabul ederdim
Tekrar ve tekrar