Bugün okuduğum “utanç davası” haberi bende hiç iyi hisler uyandırmadı elbette. Çoğu “iyi hal”den ceza indirimi alan 26 tecavüzcü arasında “dindar” kişiler elbet vardır. Yargı onları elinden geldiğince affetti, ama birileri asla affetmeyecek.

Küçük pis bir sır
Küçük çirkin yalanlar
Dualarını et ve saçını tara
Ruhunu kurtar bu gece

Müminlerin arasında süzül
Arzularını göm
Sapkınlıklar kafanı dolduruyor
Saklanacak bir yere ihtiyacın var
Ve ben…

Cadılar Vadisi’nin biraz güneyinde
Rüzgar esmez dedikleri bir yerde
Ve sadece fısıltıyla konuşurlar ismini

Bir kadın var derler karanlığı besleyen
Kendi elini yiyip bitiren
Hüzünlü bir çığlıkla seni bulacak
Ve olduğun yerde donduracak

Bu kelimeleri okuyacak kadar büyüdüğünde
Anlamları açığa çıkacak
Kalan tek şey bu kelimeler
Hiç karşılaşmamış olmamıza rağmen, tek oğlum
Bildiğini umuyorum
Büyüdüğünü görmek için orada olabileceğimi
Ama çağrım duyuldu ve gittim
Şimdi senin görevin karşında duruyor
Tıpkı uzun zaman önce benimkinin olduğu gibi
Seni bekleyen çaresizlere yardım etmek için
Ve onları sonuna dek korumak için

Koruyucu

“Vita es morte” Latincede “Yaşam ölümdür” anlamına geliyor. Şarkı, Pentagram’ın vahşi kapitalizme yönelttiği bir eleştiri diyebiliriz.

şimdi insanlar korku içinde yaşıyor
gelecek pek parlak görünmüyor
bir düğmeye bir kez basacağız
ve sonsuz yaşamı paylaşacağız

yaşama hissi sıkıcılaşıyor
cehennem gibi işkence ediyor
tek bir sebep söyle bana
ölmeye karar vermeden önce

Birkaç saat önce Sentenced’ın dağılmadan önceki son konserini izliyordum. “Excuse Me While I Kill Myself”in canlı performansı, bu şarkıyı hemen çevirmeye ikna etti beni.

“Nasılsın? Hayırlı günler!”
Eh, senin de amına koyayım!
Senin için “iyi geceler”i seçtim!

Kendimi öldüreceğim:
Beynim duvara saçılacak!
Cehennemde görüşürüz,
Artık buna katlanamayacağım!
İşte burada bitiyor,
Çizgiyi buraya çekiyorum.
O yüzden, bir müsaade et de hayatıma son vereyim.

Bir Kevin Moore şaheseri olan Space-Dye Vest’te çeşitli alıntılar da yer alıyor. Aşağıdaki alıntı “A Room With a View” filminden.

“Ama o hiç kimseyi yakından tanıyamayan türden biri. Hele bir kadını… O, kadının ne olduğunu bile bilmez. O sana sadece sahip olmak istiyor, bir tablo ya da fildişi kutu gibi bakabilmek için. Sahip olacağı ve sergileyeceği bir şey gibi. Senin gerçek olmanı istemiyor, ya da düşünmeni, ya da yaşamanı. Seni sevmiyor, ama ben seviyorum. Kendi düşüncelerine, fikirlerine ve hislerine sahip olmanı istiyorum; seni kollarımın arasına aldığımda bile. Bu bizim son şansımız… Bu son şansımız…”

Cyrano de Bergerac, 1897′de yazılmış Fransız bir sahne oyunu. Türkçesini Lise yıllarımda bir ödev için okumuştum. Oscar’lı film, radyo, televizyon, opera ve bale adaptasyonları da var. Eserde, Cyrano de Bergerac adlı çok uzun burunlu bir silahşör konu ediliyor.

Sonsuzlukta dövüşmek vardı
Sonsuz aşk ve sonsuz nefret
Sonsuzlukta çığlıklar vardı
Sonsuz ışık ve ışığın savaşı vardı
Sadece kahramanlar için

Şahane film Arizona Dream’in müziklerinden Goran Bregovic bestesi In The Deathcar’ı Iggy Pop seslendiriyor.

Bir hızlı rüzgar fısıldıyor gecenin içinde
Köpeğim karanlıkta hırıldıyor
Bir şeyler beni dışarı çekiyor
Etrafta daireler çizerek dönmek için
Biliyorum ki zamanın var
Çünkü ne istersem yapıyorsun
Yabancıların arasında bir yolculuğa çıkacaksın
Nasıl hissedileceğini anlamaz onlar
Ölüm arabasında, hayattayız biz
Ölüm arabasında, hayattayız biz